Mental…Najważniejszy ele­ment wszyst­kie­go. To od nie­go zale­ży, w jaki spo­sób będziesz korzy­stać ze swo­ich kom­pe­ten­cji. To on decy­du­je, z jaką inten­cją wcho­dzisz w roz­ma­ite sytu­acje. To on deter­mi­nu­je, jak reali­zu­jesz swo­je zada­nia. To on mówi o tym, kim jesteś. To Twój men­tal decy­du­je o tym, kim jesteś.
To, kim jesteś, okre­śla Twój men­tal.

Kie­dy pra­cu­ję z rodzi­na­mi osób auty­stycz­nych, każ­de­go dnia obser­wu­ję, jak spo­sób myśle­nia rodzi­ca zmie­nia wszyst­ko. Spo­sób myśle­nia o dziec­ku, o jego zacho­wa­niach, o jego spo­so­bie postrze­ga­nia, prze­twa­rza­nia rze­czy­wi­sto­ści. Ale też spo­sób myśle­nia o sobie.

Tech­nik pra­cy, metod, stra­te­gii dzia­ła­nia moż­na się nauczyć sto­sun­ko­wo szyb­ko i łatwo, choć, wia­do­mo, że im wię­cej prak­ty­ki, tym łatwiej, jak ze wszyst­kim. Jed­nak zmia­na podej­ścia, zmia­na spo­so­bu patrze­nia, zmia­na nada­wa­nych zna­czeń, zmia­na zało­żeń, zmia­na kie­run­ku uwa­gi wyma­ga znacz­nie wię­cej cza­su, uważ­no­ści i wysiłku.

Rozu­mie­nie swo­ich wła­snych pro­ce­sów myślo­wych otwie­ra na rozu­mie­nie pro­ce­sów myślo­wych czło­wie­ka, któ­re­go masz przed sobą. Świa­do­mość, jaki­mi ścież­ka­mi prze­bie­ga Two­je rozu­mo­wa­nie, jest nie­zbęd­na, by móc zacząć je zmie­niać tak, by uzy­skać efekt, o jaki Ci cho­dzi – wię­cej rado­ści ze wspól­ne­go bycia, wię­cej kom­for­tu obu stron, lep­szą komu­ni­ka­cję i współ­pra­cę, więk­szy dobro­stan syte­mu, któ­re­go jeste­ście czę­ścią. Wszyst­ko zaczy­na się od Ciebie…

Niby wie­my, że nie da się roz­wią­zać pro­ble­mu na tym samym pozio­mie umy­słu, któ­ry pro­blem stwo­rzył, a jed­nak upar­cie pró­bu­je­my to robić i zasta­na­wia­my się, dla­cze­go to nie dzia­ła. Dopie­ro kie­dy prze­no­sisz swój umysł, a wraz z nim ser­ce, na inny poziom, możesz dostrzec, usły­szeć, poczuć i zro­zu­mieć to, co wcze­śniej było dla Cie­bie nie­do­stęp­ne. Dopie­ro wte­dy uka­zu­ją się moż­li­wo­ści, któ­re wcze­śniej pozo­sta­wa­ły w ukry­ciu. Dopie­ro wte­dy otwie­ra­ją się drzwi, któ­re wcze­śniej były dla Cie­bie zamknięte.

Wła­śnie wyszedł ode mnie z kolej­nej sesji mło­dy pły­wak o aty­po­wym umy­śle. Uśmie­cham się do sie­bie z myślą, że ofi­cjal­nie zosta­łam tre­ne­rem men­tal­nym. Nie­ofi­cjal­nie robię to, od 19. roku życia. Tre­nu­ję men­tal swój i ludzi, któ­rym słu­żę. A Ty? Czy tre­nu­jesz swój?