Każ­de­go dnia uczysz swo­je dziec­ko.Jesteś pod sta­łą obser­wa­cją i nasłu­chem.Każ­de Two­je sło­wo, każ­da mina czy wes­tchnię­cie mają zna­cze­nie, nie prze­cho­dzą nie­zau­wa­żo­ne.A naj­więk­sze zna­cze­nie ma to, co robisz – każ­de dzia­ła­nie, któ­re podej­mu­jesz albo któ­re­go nie podej­mu­jesz. Czy to, co mówisz, co dekla­ru­jesz znaj­du­je odzwier­cie­dle­nie w tym, co robisz?Czy jak mówisz, że mówisz,

Żeby RODZEŃSTWO Two­je­go dziec­ka z auty­zmem nie sta­wia­ło odru­cho­wo potrzeb innych przed wła­sny­mi… Żeby RODZEŃSTWO Two­je­go dziec­ka z auty­zmem nie rezy­gno­wa­ło z sie­bie i swo­jej dro­gi, tyl­ko dla­te­go, że ktoś jest gło­śniej­szy, sil­niej­szy, zaj­mu­je wię­cej miej­sca… Żeby RODZEŃSTWO Two­je­go dziec­ka z auty­zmem nigdy nie wąt­pi­ło w swo­ją war­tość… Żeby RODZEŃSTWO Two­je­go dziec­ka z auty­zmem nie bało się

Pra­gniesz dla swo­je­go dziec­ka dobre­go życia… Pra­gniesz, by było spraw­cze, by ufa­ło sobie, by ufa­ło Świa­tu, by było cie­ka­we, spraw­dza­ło, eks­pe­ry­men­to­wa­ło, doświad­cza­ło, odkry­wa­ło… sie­bie, swo­je moż­li­wo­ści, kim jest… Pra­gniesz, by było wier­ne sobie, a nie tyl­ko zaj­mo­wa­ło się zado­wa­la­niem innych.Pra­gniesz, by umia­ło dbać o swo­je potrze­by, o swo­je gra­ni­ce, o sie­bie.Pra­gniesz, by potra­fi­ło czuć wszyst­kie odcienie

Czy naszym auty­stycz­nym dzie­ciom trze­ba pozwa­lać, żeby robi­ły tyl­ko to, co nie wyma­ga od nich żad­ne­go wysił­ku, czy trze­ba je cisnąć, żeby „rów­na­ły” do resz­ty? Bar­dzo czę­sto ludzie tak wła­śnie sta­wia­ją pyta­nie. Lubi­my cza­r­no-bia­­łe roz­wią­za­nia. Lubi­my goto­we odpo­wie­dzi. Lubi­my sztyw­ne zasa­dy. Dla­cze­go? Bo wte­dy w pewien spo­sób jest łatwiej. Nie trzeba

TY – mat­ka dziec­ka z auty­zmem.MY – mat­ki dzie­ci z auty­zmem. Jeste­śmy róż­ne… Róż­ni­my się cha­rak­te­ra­mi, rodzi­na­mi, z któ­rych pocho­dzi­my, wykształ­ce­niem, zasob­no­ścią port­fe­la, zain­te­re­so­wa­nia­mi, upodo­ba­nia­mi. Jeste­śmy solo, w związ­kach, po roz­ma­itych przej­ściach. Każ­da z nas inna, uni­kal­na, wyjąt­ko­wa. Nasze dzie­ci bar­dzo róż­nie sobie radzą. Jed­ne są samo­ob­słu­go­we, inne wyma­ga­ją towa­rzy­sze­nia w każ­dej czyn­no­ści. Jed­ne mówią, inne nie.

Naj­czę­ściej go widzi­my w dzia­ła­niu. Robi, zabie­ga, towa­rzy­szy, bawi się, pra­cu­je, napra­wia, pod­trzy­mu­je, nosi, przy­tu­la, tłu­ma­czy. Robie­nie. Męska ener­gia. Dzia­ła­nie. Ale w każ­dym ojcu, podob­nie jak w każ­dym z nas, jest też ener­gia żeń­ska. Bycie. Kim jesteś, Tato…? Co myślisz?Co czu­jesz?O czym marzysz?Cze­go się boisz?Cze­go się wsty­dzisz?Za czym tęsk­nisz?Na co sobie nie pozwa­lasz?Cze­go nie mówisz

Szłam przez las z Mło­dym. Z naprze­ciw­ka kobie­ta pcha­ła wózek z nie­peł­no­spraw­nym męż­czy­zną oko­ło trzy­dziest­ki (być może był jej synem). Męż­czy­zna wyglą­dał na czło­wie­ka z pora­że­niem mózgo­wym i miał bar­dzo przy­tom­ne spoj­rze­nie – cały czas patrzył na nas badaw­czo. Kie­dy byli już bar­dzo bli­sko, wyko­nał ręką ruch, jak­by chciał nas pozdro­wić. Oso­by w jakiś sposób

Mental…Najważniejszy ele­ment wszyst­kie­go. To od nie­go zale­ży, w jaki spo­sób będziesz korzy­stać ze swo­ich kom­pe­ten­cji. To on decy­du­je, z jaką inten­cją wcho­dzisz w roz­ma­ite sytu­acje. To on deter­mi­nu­je, jak reali­zu­jesz swo­je zada­nia. To on mówi o tym, kim jesteś. To Twój men­tal decy­du­je o tym, kim jesteś.To, kim jesteś, okre­śla Twój men­tal. Kie­dy pra­cu­ję z rodzinami

Pamię­tam, gdy to ja cią­gle zabiegałam…gdy to ja zawsze dzwo­ni­łam pierw­sza… gdy to ja zawsze pyta­łam… gdy to ja zawsze się sta­ra­łam… gdy zawsze cze­ka­łam z dobrą radą… gdy tak bar­dzo chcia­łam, żeby mnie lubi­li…Pamię­tam, jak nauczy­łam wszyst­kich w moim oto­cze­niu, że to ja zawsze się zain­te­re­su­ję i zatrosz­czę… że to ja zawsze

Paten­ty, któ­re słu­żą oso­bom z neu­ro­ty­po­wych mniej­szo­ści mogą być bar­dzo uży­tecz­ne dla wszyst­kich, nie­za­leż­nie od tego, jaki neu­ro­typ pre­zen­tu­ją. Sygna­li­za­to­ry kon­tak­tu to przy­dat­na, a zara­zem nie­do­ce­nia­na prak­ty­ka, któ­rą wpro­wa­dzam do codzien­no­ści nawet tak małych orga­ni­za­cji, jaki­mi są rodzi­ny osób z neu­ro­ty­pem mniej­szo­ścio­wym, naj­czę­ściej auty­zmem. Przy­szły do nas z kon­fe­ren­cji orga­ni­zo­wa­nych przez oso­by auty­stycz­ne dla

Czy przej­mu­jesz się tym, cze­go pra­gniesz doświad­czyć?Czy przej­mu­jesz się tym, cze­go musisz się oduczyć, a cze­go nauczyć, żeby sta­ło się to Two­im udzia­łem? Cze­go chcesz dla sie­bie? Cze­go chcesz dla innych w kon­tak­cie z Tobą? Czy cho­dzi o bli­skość?A może o lep­szą niż dotych­czas komu­ni­ka­cję?O więk­szą spraw­ność i lep­sze samo­po­czu­cie?A może o jakąś kon­kret­ną umie­jęt­ność? Nie­za­leż­nie od

Jakie zaklę­cia wypo­wia­dasz?O sobie?O Two­ich?O innych?O Świe­cie? Jak myślisz o tym, co mówisz?Jak mówisz?Co mówisz? Czy Two­je zaklę­cia słu­żą Tobie?Czy słu­żą Two­im?Czy słu­żą innym?Czy słu­żą Świa­tu?Czy są o wiel­ko­ści, o poten­cja­le, o moż­li­wo­ściach?Czy raczej o nie­moż­no­ści i ogra­ni­cze­niach? Czy Two­je zaklę­cia mówią o zmia­nie, ewo­lu­cji i roz­wo­ju? Czy Two­je zaklę­cia są o ucze­niu się i wzra­sta­niu? Czy Two­je zaklę­cia są